Misbruikt en op zoek naar erkenning

door Marco van Nek

Jarenlang wist Brechtje* (36) het seksueel misbruik tussen haar 7e en 9e door een begeleidster bij Instituut voor blinden en slechtzienden Theofaante verdringen.

Het onvermijdelijke gebeurde op haar 22e: de herinneringen kwamen terug.

Ze wil excuus en erkenning van wat haar is overkomen van Visio, de koepelorganisatie waar het blindeninstituut in Grave nu onder valt.

theofaan

"Ik werd als kind onhandelbaar en mijn schoolprestaties gingen bij Theofaanhard achteruit. Pas veel later is me duidelijk geworden hoe dat kwam. Ik heb vervolgens een deel van de basisschool en mijn middelbare school in het reguliere onderwijs gedaan. Dat ging goed. Daarna ben ik in het op visueel beperkten gericht speciaal onderwijs gaan studeren en op kamers gaan wonen. In die tijd kwamen mijn herinneringen boven. Ik was voor het eerst sinds Theofaanterug in een situatie met begeleiding. Maar ik voelde me daar niet vrij om de herinneringen over mijn verleden te uiten."

Brechtje die sinds haar geboorte blind is, zat van september 1984 tot juni 1987 bij Theofaan op school en woonde er intern. "In die periode ben ik twee jaar lang seksueel misbruikt door een begeleidster. Toen de herinneringen me inhaalden, ben ik in therapie gegaan."

Aangifte heeft ze nooit gedaan. "Dan zou ik er weer langdurig mee worden geconfronteerd en het zou het woord van mij als eenling worden tegen een grote organisatie als Visio."

Brechtje ging spitten in het verleden van Theofaan. "Zo ontdekte ik in 2010 dat in de jaren zestig ook kinderen zijn misbruikt op Sint Hendricus, de voorganger van Theofaan. Het kan bijna niet anders dat er ook uit mijn tijd bijTheofaanmeer slachtoffers zijn.

Ik hoop hen te vinden. Samen staan we sterker."

Op de websites van SKIP (Seksueel Kindermisbruik Instellingen Pleeggezinnen) en het Vrouwenplatform Kerkelijk Kindermisbruik heeft Brechtje een oproep geplaatst om lotgenoten te vinden. "Verder heb ik me in 2011 met mijn verhaal gemeld bij de commissie Samson, hoewel ik wist dat ik niet tot de doelgroep hoorde."

Die commissie deed tussen 2010 en 2012 onderzoek naar seksueel misbruik van door de overheid uit huis geplaatste kinderen. Daar is een tijdelijke regeling bij het Schadefonds Geweldsmisdrijven uit voortgekomen.

In 2013 kwam Brechtje in contact met de stichting SKIP. Die richt zich als belangenbehartiger op dezelfde doelgroep als de commissie Samson, maar zag gaandeweg ook mensen voorbijkomen die als kind in een andere interne situatie dan bij Jeugdzorg of een pleeggezin seksueel zijn misbruikt. SKIP ontfermt zich nu ook over hen.

"Samen met iemand van SKIP ben ik naar Visio gegaan. Het eerste gesprek ging goed. Het tweede liep anders. Formeel en kil. Na aandringen kwam er wel iets van een excuus. 'Het spijt ons dat jij je niet voldoende veilig en beschermd hebt gevoeld tijdens je verblijf'. Die excuusbrief is gewoon een juridisch dichtgetimmerd papier zodat ze nergens aansprakelijk voor gesteld kunnen worden. Ik wil expliciet excuus en erkenning. Of op zijn minst een onderzoek."

* Brechtje heet in werkelijkheid anders.

Oproep van Brechtje